ΜΕΙΝΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ, ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΤΡΕΛΛΑ ΣΟΥ!

Όταν διαβάζω για κάποιους δισεκατομμυριούχους που  συμβουλεύουν απλή ζωή στους υπόλοιπους και ισχυρίζονται ότι το χρήμα δεν φέρνει απαραίτητα και ευτυχία, κουμπώνομαι. Τούτος εδώ όμως νομίζω ότι τα λέει καλά και μάλλον τα πιστεύει. Ίσως όταν κάποιος περνάει έστω και για λίγο στον προθάλαμο του θανάτου και προετοιμάζεται για το μεγάλο ταξίδι, αλλάζει ψυχοσύνθεση. Αντικρίζει πλέον τα πράγματα με πιο ανθρώπινο βλέμμα. Οι αξίες αλλάζουν σειρά, τα μικρά τον συγκινούν και τα μεγάλα δεν τον αγγίζουν. Για τον Στηβ Τζομπς της APPLE η αναφορά. Ο λόγος που εκφώνησε σε τελετή αποφοίτησης στο πανεπιστήμιο του Στάφορντ ήταν ΑΠΛΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ. (Ας είναι καλά ο Μιχαηλίδης της Ελευθεροτυπίας  που τον μετέφρασε και τον δημοσίευσε στην κυριακάτικη έκδοση της.) ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟΝ

«Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου»

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. , www.filoftero.blogspot.com

ΣΤΙΣ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ φέτος, 2011, ο αμερικανός επιχειρηματίας Στιβ Τζομπς, 56 ετών, συνιδρυτής, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Apple, υπέβαλε την παραίτησή του, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί πλέον (υπονοώντας σοβαρά προβλήματα υγείας) να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του.

Ο Στιβ Τζομπς πριν από λίγες μέρες υπέβαλε την παραίτησή του «κουρασμένος και αδύναμος» από την αρρώστιά του.Στις 12 Ιουνίου του 2005, ο Τζομπς είχε κάνει μια συγκλονιστική ομιλία κατά την τελετή αποφοίτησης στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Κατά τη διάρκειά της, οι περισσότεροι απόφοιτοι έκλαιγαν συνεχώς. Στο τέλος, το χειροκρότημα δεν θα σταματούσε εάν δεν εκλιπαρούσε ο ίδιος τους φοιτητές, τους καθηγητές, τους συγγενείς και φίλους, «please stop, before Ι start». Η ομιλία εκείνη «κυκλοφόρησε» στο Ιντερνετ και έχει διαβαστεί από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τη μεταφράσαμε, και τη δημοσιεύουμε ολόκληρη σήμερα, στο «Ανθρώπων Εργα και Ημέρες».
Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.
1Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία.
Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed τους πρώτους 6 μήνες, αλλά παρέμεινα εκεί ως drop-in (σ.σ.: που είναι ο φοιτητής ο οποίος αντί για 4 χρόνια, επιλέγει να σπουδάσει μόνο για 2 χρόνια στο πανεπιστήμιο) για άλλους 18 μήνες, οπότε και τα παράτησα οριστικά. Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν;
Ολα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να υιοθετηθώ από απόφοιτους πανεπιστημίου, από μορφωμένους ανθρώπους δηλαδή, και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Ετσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήσαν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Εχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».
Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο, και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Ετσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ.
Πράγματι, 17 χρόνια μετά, πήγα για σπουδές σε πανεπιστήμιο. Αλλά πολύ αφελώς, επέλεξα ένα πανεπιστήμιο το οποίο ήταν σχεδόν όσο ακριβό είναι και το Στάνφορντ, και έτσι όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζομένων γονιών μου ξοδεύονταν για τα δίδακτρά μου. Επειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ. Δεν έβλεπα να είχε αξία αυτή η επένδυσή τους.
Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Και δεν είχα ιδέα εάν η πανεπιστημιακή ζωή θα με βοηθούσε να βρω την απάντηση. Κι όμως, ήμουν εκεί, και σπούδαζα, ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που οι γονείς μου είχαν εξοικονομήσει ολόκληρη ζωή.
Ετσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ηταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ. Τη στιγμή που εγκατέλειψα το κανονικό πρόγραμμα σπουδών, σταμάτησα να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και άρχισα να πηγαίνω σ' εκείνα που μου φαίνονταν πιο ενδιαφέροντα. Κατ' επιλογήν.
Δεν ήταν όλα ωραία, εύκολα και ρομαντικά τότε. Δεν είχα δικό μου δωμάτιο στη φοιτητική εστία, κοιμόμουν στο πάτωμα των δωματίων μερικών φίλων μου, πήγαινα σε σουπερμάρκετ και τους επέστρεφα γυάλινες μπουκάλες Κόκα Κόλα και έπαιρνα 5 σεντς τη μία και αγόραζα κάτι να φάω, και περπατούσα 7 μίλια από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη κάθε Κυριακή βράδυ για να πάρω δωρεάν ένα πιάτο καλό φαγητό που μοίραζαν σε κάποιο ναό των Χάρε Κρίσνα. Κι όμως, τα λάτρευα όλ' αυτά. Και όσα πράγματα ανακάλυψα τυχαία, ακολουθώντας την περιέργεια και τη διαίσθησή μου, αργότερα αποδείχτηκαν ανεκτίμητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:
Το Κολέγιο Reed, εκείνον τον καιρό, διέθετε την πιο καλή σχολή καλλιγραφίας σε όλη τη χώρα. Σε όλη τη πανεπιστημιούπολη, κάθε αφίσα, κάθε ταμπέλα σε κάθε ντουλάπα ή συρτάρι καθηγητή, λέκτορα ή φοιτητή ήταν γραμμένη στο χέρι με την πιο όμορφη καλλιγραφία. Εγώ, επειδή είχα παραιτηθεί από το κανονικό πρόγραμμα σπουδών και έτσι δεν ήμουν αναγκασμένος να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα, αποφάσισα να πάρω το μάθημα της καλλιγραφίας και να μάθω και εγώ να γράφω έτσι ωραία.
Εμαθα, λοιπόν, για τις γραμματοσειρές serif και san serif, έμαθα να τροποποιώ το διάστημα μεταξύ διαφόρων συνδυασμών γραμμάτων και έμαθα τι είναι εκείνο που κάνει τη σπουδαία τυπογραφία πραγματικά σπουδαία. Ηταν υπέροχο, ήταν ιστορικό, ήταν καλλιτεχνικά διακριτικό με τρόπο που καμιά επιστήμη δεν μπορεί να συλλάβει, και εγώ το έβρισκα τόσο, μα τόσο συναρπαστικό.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, όλα όσα έμαθα στο μάθημα της καλλιγραφίας μού ξανάρθαν πάλι. Και τα ενσωματώσαμε όλα στο Mac. Ηταν το πρώτο κομπιούτερ με πραγματικά υπέροχη τυπογραφία. Ετσι, εάν δεν είχα παρατήσει εκείνον τον κύκλο υποχρεωτικών μαθημάτων στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, το Mac δεν θα είχε ποτέ ούτε τις πολλαπλές γραμματοσειρές ούτε και τα fonts με αναλογικά διαστήματα.
Και μιας και τα Windows απλώς αντέγραψαν το Mac, είναι πολύ πιθανό, σήμερα που σας μιλάω, κανένα PC να μην είχε αυτές τις εφαρμογές. Εάν δεν είχα παρατήσει τότε τα υποχρεωτικά μαθήματα, δεν θα πήγαινα ποτέ σ' αυτές τις τάξεις καλλιγραφίας και οι προσωπικοί υπολογιστές μπορεί να μην είχαν την υπέροχη τυπογραφία που έχουν σήμερα.
Βεβαίως, ήταν αδύνατον να δω τόσο πολύ μακριά όταν σπούδαζα τότε στο πανεπιστήμιο και να συνδέσω τα σημεία. Αλλά δέκα χρόνια μετά, κοιτώντας πίσω, ήταν πλέον πολύ σαφές. Πάλι, δεν μπορείς να συνδέσεις τα σημεία κοιτώντας εμπρός. Μπορείς να το κάνεις μόνο εάν κοιτάξεις πίσω εκ των υστέρων. Ετσι, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου.
2 Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια.
Ημουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.
Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.
Ετσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.
Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω.
Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce και προσπάθησα να απολογηθώ και να τους εξηγήσω γιατί τα είχα κάνει τόσο σκατά. Σκέφτηκα ακόμα να φύγω εντελώς από την Σίλικον Βάλεϊ και να εξαφανιστώ από προσώπου γης.
Αλλά κάτι άρχισε σιγά σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Οσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.
Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.
Στα επόμενα πέντε χρόνια, ίδρυσα μια νέα εταιρεία, την NeXT, και ακόμα μία, την Pixar, και ερωτεύτηκα μια καταπληκτική γυναίκα που έμελλε να γίνει και σύζυγός μου. Η Pixar παρήγαγε την πρώτη στον κόσμο ταινία κινουμένων σχεδίων «φτιαγμένων» εξ ολοκλήρου στο κομπιούτερ, το «Toy Story», και είναι σήμερα το πιο επιτυχημένο στούντιο για παραγωγή τέτοιων ταινιών στον κόσμο.
Επίσης, σε μια συγκλονιστική ανατροπή των πραγμάτων, ή Apple εξαγόρασε την NeXT, εγώ επέστρεψα στην Apple και η τεχνολογία που αναπτύξαμε στην NeXT είναι σήμερα στην καρδιά της αναγέννησης της Apple. Και, μαζί με όλα αυτά, η Leurene και εγώ έχουμε μαζί μια θαυμάσια οικογένεια.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.
Πρέπει λοιπόν και εσείς να ανακαλύψετε τι πραγματικά σας αρέσει. Και αυτό αφορά και τη δουλειά που θα κάνετε, και τον σύντροφο που θα επιλέξετε στη ζωή σας. Η εργασία θα γεμίσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας, και ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά ικανοποιημένοι είναι να κάνετε αυτό που εσείς πιστεύετε ότι είναι μια σπουδαία δουλειά. Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε.
Οπως όλα τα «θέματα της καρδιάς», όταν το ανακαλύψετε, θα το αισθανθείτε, θα καταλάβετε ότι «αυτό είναι». Και θα δείτε τότε ότι, όπως κάθε σπουδαία σχέση, έτσι και αυτή, όσο θα περνούν τα χρόνια, θα γίνεται όλο και καλύτερη. Ετσι λοιπόν, συνεχίστε να ψάχνετε έως ότου βρείτε αυτό το «κάτι» που θα ξέρετε ότι είναι το «δικό σας». Μην επαναπαυτείτε.
3Η Τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο.
Οταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα ωσάν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «άλφα» ή «βήτα» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Εκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».
Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω. Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες. Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά.
Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Εχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ό,τι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.
Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.
Οταν ήμουν νέος, υπήρχε ένα καταπληκτικό δημοσίευμα που είχε τίτλο «The Whole Earth Catalog» («Ο κατάλογος όλου του κόσμου»), που ήταν μία από τις βίβλους της δικής μου γενιάς. Τον είχε συντάξει ένας τύπος ονόματι Stewart Brand, που ζούσε όχι μακριά από εδώ, στο Menlo Park, και το ζωντάνεψε με το ποιητικό του άγγιγμα. Αυτό συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του '60, πριν από τους προσωπικούς υπολογιστές (personal computers) και το desktop publishing. Ολα τυπώνονταν με τη χρήση γραφομηχανών, ψαλιδιού, και φωτογραφιών από μηχανές Polaroid. Ηταν, ας πούμε, σαν να 'χαμε το Google σε έντυπη μορφή, 35 χρόνια πριν έρθει αυτό που ξέρουμε σήμερα σε ηλεκτρονική: ήταν ιδεαλιστικό και ξεχείλιζε από υπέροχες εφαρμογές και ιδέες.
Ο Στιούαρτ και η ομάδα του έβγαλαν πολλές εκδόσεις του «The Whole Earth Catalog», και τότε, όταν είχε κάνει τον κύκλο του, έβγαλαν και μία τελευταία έκδοση. Αυτό συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του '70, και είχα τη δική σας ηλικία. Στο οπισθόφυλλο της τελευταίας αυτής έκδοσης υπήρχε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ξημέρωμα σε έναν επαρχιακό δρόμο, ένα δρόμο στον οποίο θα μπορούσατε να βρεθείτε και εσείς κάποια στιγμή, εάν είστε περιπετειώδεις τύποι, να κάνετε οτοστόπ. Κάτω από αυτήν τη φωτογραφία, υπήρχε μια λεζάντα με τα λόγια: «Stay hungry. Stay foolish». Δηλαδή, «Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου». Ηταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της ομάδας του Στιούαρτ, καθώς υπέγραφαν την τελευταία τους έκδοση.
Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: «Stay Hungry. Stay Foolish. Thank you all very much».
ΥΓ.: Το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά, υπάρχει στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: http://news. stanford.edu/news/2005/june15/jobs-061505.html

ΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Το κουδούνι της νέας χρονιάς

Καλή χρονιά στα παιδιά που υποδέχεται  σήμερα η «καμπάνα» του σχολείου , το κουδούνι. Στα παιδιά που γέμισαν τα άδεια,  μεταφορικά και κυριολεκτικά,  σχολεία μας. Στα παιδιά που φορτώσαμε, βαρύ φορτίο, της ελπίδες μας.

Καλή χρονιά στον εκπαιδευτικό που έχει επωμισθεί κι αυτός την «άγια» υποχρέωση να μπολιάσει στους νέους, την συσσωρευμένη Ανθρώπινη Γνώση.  Μεγάλος ανήφορος το λειτούργημα. Κουράγιο το μεράκι του και τα λαμπερά μάτια που τον παρακολουθούν. Ίσως και μερικά ευχαριστώ με σημασία στο τέλος της χρονιάς.

Παράξενη χρονιά. Θα την θυμόμαστε ίσως σαν την «χρονιά της φωτοτυπίας». (Στην πραγματικότητα το πρόβλημα αυτό το μέγιστα προβαλλόμενο  είναι από τα μικρότερα σε σχέση με τα άλλα. Καλώς όμως προβάλλεται.) Φοβάμαι ότι δεν προοιωνίζει  καλή συνέχεια ο τραγέλαφος του ποιος φταίει για την κατάσταση.

Αλλά θέλω να αφήσω τα φαιά για άλλη μέρα. Η πρώτη ημέρα είθισται να είναι λαμπερά επενδυμένη και αισιόδοξη. Σας αφήνω όμως φίλοι μου, να απολαύσετε  ένα υπέροχο κείμενο , βαμμένο στο χρώμα της νοσταλγίας που μοσχοβολά «άρωμα σχολείου».

Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι γόνιμη επ’ αγαθώ των ανθρώπων και του τόπου. Εύχομαι και ελπίζω η νέα γενιά που θα ακούσει το κουδούνι σήμερα να τους καλεί στη Γνώση, να τα καταφέρει καλύτερα από τη δική μου. Λ.Γ.Τ

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΥΩΔΙΕΣ

«Με τις μυρωδιές, σαν τα βρέφη , υποδεχόμουν την καινούργια σχολική χρονιά. Της Γαζίας την ευωδιά, του χώματος , του μούστου, την δυνατότερη, τώρα, μυρωδιά της θάλασσας κι’ εκείνη της συκιάς με τα απομεινάρια των σύκων, την οσμή των πρώτων χρυσανθέμων, το άρωμα που αναδύονταν από το κελάρι του σπιτιού μας , όπου είχαμε συσσωρεύσει τις προμήθειες του χειμώνα: πεπόνια, χειμωνικά λεγόμενα, αμύγδαλα, σύκα ξερά πλεγμένα σε κουλούρες ή κοτσίδες, μουσταλευριά, πετιμέζι, μέλι, βάζα με γλυκό σταφύλι, τριαντάφυλλο, μελιτζανάκι. Θυμάμαι όμως ότι όλες αυτές οι μυρωδιές εξατμίζοντας μπροστά σ’ εκείνες της καινούργιας σχολικής ύλης που κυριαρχούσαν στα δωμάτια και μας διέγειραν: Η μυρωδιά της γομολάστιχας, της ξύλινης κασετίνας, της πλαστελίνης, του ανέγγιχτου βιβλίου του αναγνωστικού, της πλάκας και του κοντυλιού, του σπόγγου, της μπλε κόλλας με την οποία ντύναμε τετράδια και βιβλία, της μελάνης, του στυπόχαρτου, η ευγενική και θαλπερή μυρωδιά της μάνας μας καθώς μας βοηθούσε με όλα αυτά. Κάποτε και η μυρωδιά της πρώτης βροχής, που ζωγράφιζε στην άμμο.Ευωδιές ακατανίκητες, ευεργετικές, κόμποι μαργαριταρένιοι στην ψυχή μου».

Κείμενο της συγγραφέως  Ελένης Σαραντίτη από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

ΤΙ ΘΑ ΔΙΔΑΣΚΑ ΣΤΗΝ Α' ΛΥΚΕΙΟΥ

Αυτό το Υπουργείο δια βίου …κλπ βάλθηκε να μας τρελάνει. Αφού είδαν και το εμπέδωσαν ότι η ύλη στην Α΄ Λυκείου δεν βγαίνει ούτε σε   γκρουπ  αριστούχων, άρχισε να κόβει. Σύμφωνα με την τελευταία υπουργική απόφαση κόβονται οι νόμοι της θερμοχημείας,  οπότε όλα τα προβλήματα λύθηκαν δια μαγείας. Προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αποσύρθηκε η ενότητα οξέα βάσεις άλατα που ήταν μια «γλυκειά» για την Α’ λυκείου ύλη, ικανή να φέρει μαθητές   πιο κοντά στη Χημεία, και να δώσει ευκαιρίες στον εκπαιδευτικό να κάνει ζωντανό μάθημα με πείραμα και δεκάδες αναφορές εφαρμογών της χημείας στη καθημερινή μας ζωή.  Επίσης δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί  μπήκε η από πολλές απόψεις δύσκολη θερμοχημεία, που ήταν το αγκάθι ακόμη και για τους μαθητές της Β΄ Λυκείου,  με έννοιες ιδιαίτερα δύσκολες στην κατανόηση όπως η ενθαλπία.  Όσον αφορά την οργανική έχω να πω ότι ύλη που διδάσκονταν παλαιότερα στην Γ’ λυκείου, κατέβηκε στην Β’ και τώρα περνάει στην Α’ λυκείου. Τόσο πια ανέβηκε το i.q. των μαθητών τα τελευταία χρόνια; Τι εξυπηρετεί η συγκεκριμένη  αλλαγή;

Διαβάζοντας τον προτεινόμενο προγραμματισμό ύλης έχω να παρατηρήσω τα εξής: Ο καθηγητής που σέβεται τον εαυτό του αλλά και τους μαθητές του πρέπει να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο –που ούτως ή άλλως ήταν πάντα μοναχικός- και να σχεδιάσει τον δικό του προγραμματισμό.  Και επειδή καλό είναι να στον τόπο αυτό εκτός από το να κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα, να καταθέτουμε την δική μας άποψη, θα πω τι θα δίδασκα ο ίδιος στην Α’ λυκείου, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι οι θέσεις αυτές δεν είναι fason που θα ταιριάξουν στους πάντες και φυσικά δεν διεκδικούν το αλάθητο.   Άλλωστε πολλές παράμετροι επηρεάζουν τον προγραμματισμό της ύλης που δεν είναι της ώρας να αναφερθούν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 (ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ)

Ενότητες 1.1, 1.2, 1.3: Πρόταση Υπουργείου 1ώρα  (Πρόταση: 2 ώρες, αν λάβουμε υπόψη το κλασικό ότι η πρώτη ώρα «γνωριμία με τους μαθητές»  πρέπει να αφιερώνεται για την δημιουργία θετικής στάσης των μαθητών για τον εκπαιδευτικό και το μάθημα)

Ενότητα 1.4:  Πρόταση Υπουργείου 1ώρα (!!!)  (Πρόταση: 3 ώρες. Όποιος καταφέρει να βγάλει διαλύματα , περιεκτικότητες, ασκήσεις και πείραμα με τους παράγοντες που επηρεάζουν την διαλυτότητα σε 35λεπτη σχολική ώρα  να γίνει τιμής ένεκεν σχολικός σύμβουλος γιατί θα πρόκειται για ιδιοφυία)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2  (ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ , ΔΕΣΜΟΙ)

Ενότητες 2.1, 2.2: Πρόταση Υπουργείου 4 ώρες  (Πρόταση: 4 ώρες, οι 3 για τις ενότητες και η μία για την παρουσίαση της ομαδικής δραστηριότητας των μαθητών  )

Ενότητες 2.3: Πρόταση Υπουργείου 4 ώρες  (Πρόταση: 3 ώρες, μαζί με την εργαστηριακή άσκηση της πυροχημικής ανίχνευσης μετάλλων  )

Ενότητες 2.4: Πρόταση Υπουργείου 2 ώρες  (Πρόταση: 3 ώρες, μία για τον Α.Ο. και μια για γραφή και ονομασία, γιατί τώρα που έφυγαν τα οξέα, βάσεις κλπ η γραφή και ονομασία τους καλύπτεται μόνο στην ενότητα αυτή )

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3  (ΧΗΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ)

Ενότητες 2.1, 2.2: Πρόταση Υπουργείου 5 ώρες  (Πρόταση: 4 ώρες νομίζω ότι είναι αρκετές για τις κατηγορίες αντιδράσεων. Όσο περισσότερο γράφουν  χημικές εξισώσεις οι μαθητές τόσο περισσότερο αντιπαθούν τη χημεία )

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4  (mol, ΣΤΟΙΧΕΙΟΜΕΤΡΙΑ)

Ενότητες 4.1 : Πρόταση Υπουργείου 4 ώρες  (Πρόταση: 4 ώρες)

Ενότητες 4.2 : Πρόταση Υπουργείου 1 ώρα  (Πρόταση: 1 ώρα)

Ενότητες 4.3 : Πρόταση Υπουργείου 4 ώρες  (Πρόταση: 4 ώρες, )

Ενότητες 4.4 : Πρόταση Υπουργείου 2 ώρες  (Πρόταση: 3 ώρες)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5  (ΘΕΡΜΟΧΗΜΕΙΑ)

Ενότητες  5.1, 5.2 : Πρόταση Υπουργείου 3 ώρες  (Πρόταση: 2 ώρες  με αναφορά  σε ενδόθερμα και εξώθερμα φαινόμενα, με ένα πείραμα για το καθένα και αναφορά στη θερμιδική απόδοση των τροφίμων. Ούτε τύποι ούτε ασκήσεις με θερμιδομετρία)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6  (ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ)

Ενότητες  6.1 : Πρόταση Υπουργείου 1 ώρα  (Πρόταση: 1 ώρα)

Ενότητες  6.2 : Πρόταση Υπουργείου 1 ώρα  (Πρόταση: 2 ώρες)

Ενότητες  6.3 : Πρόταση Υπουργείου 1 ώρα  (Πρόταση: 2 ώρες)

Ενότητες  6.4 : Πρόταση Υπουργείου 2 ώρες  (Πρόταση: 1-2 ώρες)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7  (ΒΙΟΜΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΟΡΙΑ)

  Πρόταση Υπουργείου 4 ώρες συνολικά  (Πρόταση: Μάλλον καμία ώρα γιατί λόγω εκδρομών, καταλήψεων , απεργιών, τελετών , εκλογών κλπ οι ώρες μου θα έχουν εξαντληθεί ). Αν παρόλα αυτά έχω καμιά ωρίτσα  αφήνω να τα παιδιά να παρουσιάσουν κάποιο θέμα σχετικό με τους υδατάνθρακες ,  τις πρωτεΐνες,  ή το ελαιόλαδο. Άλλωστε όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολα βγαίνει το μάθημα  αυτές τις τελευταίες ώρες του έτους.

Αν προσέξετε το άθροισμα των ωρών που δίνει το υπουργείο είναι ίδιο με αυτές που χρειάζομαι για να διδάξω στοιχειωδώς ΟΧΙ ΟΛΑ τα κεφάλαια. (40 ώρες). Τώρα που θα βρεθούν αυτές οι 40 ώρες είναι μια άλλη θλιβερή ιστορία. Όλοι γνωρίζουμε ότι σε πολλά σχολεία στην  Α’  λυκείου,  οι «έννοιες κλειδιά» του  4^ου κεφαλαίου διδάσκονταν με συνοπτικές διαδικασίες ελλείψει χρόνου.

Και μια διαπίστωση  που με χαλάει:  «Κάθε χρόνο και χειρότερα».

ΕΛΛΑΔΑ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ. ....ΝΕΚΡΑ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΕΝ! (ΧΑΡΥ ΚΛΙΝ)

Από τα ελάχιστα πράγματα που παράγει άφθονο ανά τους αιώνες αυτός ο λαός είναι το χιούμορ. Χιούμορ λυτρωτικό, όπλο ενάντια σε αλοδαπούς δυνάστες , εγχώριες εξουσίες και ζοφερές καταστάσεις όπως αυτή που βιώνουμε. Ας αποχαιρετίσουμε το Καλοκαίρι με τις πανέξυπνες ατάκες του Χάρρυ Κλυν.

Ο Χάρρυ Κλυν σχολιάζει την επικαιρότητα!!!

* Παπακωνσταντίνου: Εξυπνότερος του Αϊνστάιν. Tον Αϊνστάιν βρεθήκανε και δέκα άνθρωποι που τον καταλάβανε, αυτόν δεν τον κατάλαβε ακόμα κανείς!

* Θα ήθελα να σας πω την ιστορία για τους 40 κλέφτες, αλλά προφανώς δεν σας ενδιαφέρει η πολιτική...

* Η μόνη φορά που πάμε μπροστά στην..... Ελλάδα είναι όταν βάζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά!

* Εμείς χρωστάμε, οι επιχειρήσεις χρωστάνε, το κράτος χρωστάει. Τελικά που πήγαν τα λεφτά ρε παιδιά;

* Ανακοινώθηκε ότι οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες θα διακόψουν την οχτάωρη στάση τους για τρίωρη προειδοποιητική εργασία!

* Δεν ήρθαν οι εταίροι μας για να μας ελέγξουν. Για να ξεσηκώσουν το σχέδιο ήρθαν. Όλοι θέλουν να κλέψουν, αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο!

* Έτσι και συνεχίσει για κανένα χρόνο ακόμα τη βιόλα της λιτότητας και της άγριας φορολόγησης ο ΓΑΠ, βλέπω να ληστεύουμε τους Αλβανούς
.
* Γιωργάκης Παπανδρέου... Ανοιχτό μυαλό, σαν κονσέρβα! Δέκα χρονών είπε μπαμπά και φωταγωγήθηκε το Καστρί!

* Ποιος υπαρκτός σοσιαλισμός? Η Ελλάδα έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία. Είναι η μοναδική χώρα στην οποία εφαρμόζεται ο ανύπαρκτος σοσιαλισμός

* Το ΠΑΣΟΚ Είναι σαν τον κουρασμένο σαραντάρη. Στην εφηβεία ήθελε να αλλάξει τον κόσμο και στα σαράντα θέλει να αλλάξει τα έπιπλα στη βίλα του.

* Αισχροκέρδεια, κλεψιά και τω θεώ δόξα. H γυναίκα μου έχει πειστεί πως μισό κιλό φέτα ζυγίζει τριακόσια γραμμάρια!


* Ούτε κενό εξουσίας, ούτε κενό οικονομίας... ΚΕΝΟ ΛΑΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

* Aυτή η κυβέρνηση έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

* Πρέπει να το παραδεχτούμε ο Παπανδρέου κάνει ότι μπορεί... Kι αυτό ρε παιδιά, είναι εκείνο που με ανησυχεί !!

* Όσο πάει και παχαίνει το φιλαράκι μου ο 'Πάγκαλος. Tις προάλλες στο λεωφορείο, ευγενικά σηκώθηκε και παραχώρησε τη θέση του σε 4 κυρίες... Σε όλα τα ασανσέρ που υπάρχουν στο υπουργείο έχουν κρεμάσει ταμπέλες: ΑΤΟΜΑ 5, ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΕΝΑΣ.

* Τις προ άλλες πήγα σε ένα διαγνωστικό κέντρο για τσεκ απ και το πρώτο πράγμα που μου εξετάσανε ήταν το πορτοφόλι μου!

* O Δαρβίνος έκανε λάθος, προσπαθώντας να αποδείξει ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Από τον γάιδαρο μάλλον κατάγεται...

* Μην πετάτε άσκοπα τα λεφτά σας από δω κι από κει, φυλάξτε τα. Ίσως κάποτε πάρουν αξία

* Στον καιρό που ζούμε το πιο εύκολο πράγμα είναι να βγάλεις λεφτά. Και το πιο δύσκολο να ζήσεις με αυτά που βγάζεις

* Από εγκληματικότητα, αφήστε το καλύτερα. Παλιά φωνάζαμε, «αστυνομία Βοήθεια», τώρα φωνάζουμε, «βοήθεια η αστυνομία!»

* Υπάρχουν πολιτικοί που δεν τους άλλαξαν χαρακτήρα τα βουλευτιλίκια και τα υπουργιλίκια. Kαραγκιόζηδες ήταν και καραγκιόζηδες παρέμειναν...

* Αν νομίζεις ότι όλοι σε έχουν ξεχάσει, άφησε για δύο μήνες απλήρωτη την πιστωτική σου κάρτα.

* Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο κάποια λεπτά, χωρίς νερό μέρες, χωρίς τροφή εβδομάδες και χωρίς ηθικούς φραγμούς μια ολόκληρη ζωή!

* Το έλεγα και δε με πίστευε κανένας, η χώρα δεν κινδυνεύει από τους συνήθεις υπόπτους, κινδυνεύει από τους συνήθεις πρωθυπουργούς!.

* Καλά έκανε ο ΓΑΠ και πήγε στις Ινδίες... Το άσκημο είναι που ξαναγύρισε...

* Oι ηλίθιοι πολιτικοί και οι βλάκες ψηφοφόροι είναι γεννημένοι ο ένας για τον άλλον..

* Βρε τον Παπακωνσταντίνου ! Κάνει δηλώσεις στο Υπ. Οικονομικών και μοιράζουνε στους δημοσιογράφους τον καφέ της παρηγοριάς και παξιμαδάκια !

* Η διαφορά μεταξύ ελληνικής οικονομίας και Τιτανικού: Στον Τιτανικό είχε και ορχήστρα

* Ελλάδα, η χώρα των δυο ταχυτήτων... Νεκρά και όπισθεν!

* Γιωργάκης μου θυμίζει τον δύτη που την ώρα που ανεβαίνει στην επιφάνεια, βλέπει το καράβι του να πηγαίνει στον πάτο!

* Παπανδρέου: Θέλει να χτίσει τη νέα Ελλάδα, γι αυτό κατεδαφίζει την παλιά!!!

* Δημόσιες υπηρεσίες: Τόσος πολύς κόσμος, που προσφέρει τόσα λίγα, ζητώντας διπλάσιο μισθό για να κάνει τη δουλειά του ακόμα χειρότερα!

* Κύριε Παπανδρέου, κύριε Σαμαρά από τα κόμματά σας να αρχίσετε τον πόλεμο κατά της διαφθοράς, αυτά είναι που κυβερνούν τριάντα χρόνια τώρα.

* Άνθρωπος πάνω από 60 κιλά , μπαίνει πια στο πόθεν έσχες...

* Μόλυνση Θερμαϊκού: Σε 2-3 χρόνια δε θα θεωρείται θαύμα να περπατάει κάποιος στην επιφάνεια της θάλασσας. Οποιοσδήποτε θα μπορεί να το κάνει.

* Για έναν πολιτικό που με τις μεθόδους του χθες υπόσχεται ένα καλύτερο σήμερα, φυσικό είναι να μην υπάρχει αύριο.

* Είμαι ευτυχής που ζω σε μια δημοκρατική χώρα, όπου μπορεί κανείς να κάνει ελεύθερα οτιδήποτε θελήσει η κυβέρνηση!!!

* Επιστήμονες της NASA, προκειμένου να μελετήσουν τα όρια της αντοχής του ανθρώπου, ζήτησαν δείγμα Έλληνα συνταξιούχου!

* Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Ξέρετε πόσο στοιχίζει μία κηδεία σήμερα;

* Mακάριοι όσοι υπόσχονται πολλά και θυμούνται λίγα...

* Το οργανωμένο έγκλημα έχει διαφορετικά ονόματα από χώρα σε χώρα. Στην Αμερική ονομάζεται ΜAΦΙΑ, στην Ιταλία ΚΑΜΟΡΑ και στην Ελλάδα ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

* Είμαι ευτυχής που ζω σε μια δημοκρατική χώρα, όπου μπορεί κανείς να κάνει ελεύθερα οτιδήποτε θελήσει το ΔΝΤ

ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟ

Να αμφιβάλλουμε…

«Να νομίζουμε.

Πάση θυσία.

Ούτε στιγμή να ξέρουμε.

Να νομίζουμε.»  Κική Δημουλά

Πριν από αρκετά χρόνια ο μεγάλος Γερμανός ποιητής Bertholt Breht  στο υπέροχο ποίημά του «Εγκώμιο της Γνώσης» , τονίζει την αξία της αμφιβολίας και προτρέπει στη γνώση με τους στίχους:

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

Μην αφεθείς να πείθεσαι

μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος!

Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος

καθόλου δεν το ξέρεις.

Έλεγξε το λογαριασμό

εσύ Θα τον πληρώσεις.

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι

Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.

Ορισμένοι θεωρούν ότι οι Φυσικές Επιστήμες – κάποιοι προτιμούν τον όρο Θετικές Επιστήμες αγκαλιάζοντας και την μητέρα ίσως των Επιστημών, τα Μαθηματικά- καλύπτουν τον επιστημονικό χώρο των απόλυτων αληθειών, των επιβεβαιωμένων δογμάτων , νόμων και αξιωμάτων, που δεν επιδέχονται πλέον αμφισβήτησης δεδομένου ότι έχουν περάσει από το ψιλό κόσκινο  της πειραματικής απόδειξης.  Η άποψη αυτή , και ας μου συγχωρεθεί η βεβαιότητα, είναι απολύτως λανθασμένη. Αυτό που αποκαλούμε σήμερα ΓΝΩΣΗ δεν αποτελεί παρά ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο των συσσωρευμένων γνώσεων. Δίχως αμφιβολία αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη της Τιτάνιας προσπάθειας της ανθρωπότητας να απαντήσει σε αναπάντητα ερωτήματα και να χαράξει νέους δρόμους έρευνας σε παρθένα εδάφη  της γνώσης. Δεν παύει όμως η Γνώση να αποτελεί μια εύπλαστη ύλη που διαρκώς διαμορφώνεται και διογκώνεται. Η μοιραία αυτή προσπάθεια  μάλλον δεν έχει τέλος. Για κάθε ερώτημα που απαντάται από την Επιστήμη , δέκα νέα δημιουργούνται σαν κεφαλές Ύδρας. Αυτό το γνωρίζει ο Άνθρωπος, αλλά η έμφυτη περιέργεια τον ωθεί να μετατοπίζει τα «όρια του φράκτη» στο αιώνιο κυνήγι της απόλυτης(;) αλήθειας.

Παγιωμένες αντιλήψεις χιλιάδων χρόνων, έχουν καταρρεύσει, αμμώδεις πύργοι γκρεμισμένοι από τα ορμητικά κύματα  επιστημονικών ανακαλύψεων. Δεκάδες τα παραδείγματα.

Κάποτε το «λογικό» ήταν ότι Γη ήταν επίπεδη. Ποιος τρελός θα ισχυρίζονταν ότι η Γη ήταν μια σφαίρα στην οποία οι «αποκάτω άνθρωποι» περπατούσαν δίχως να πέφτουν; Η άποψη αυτή κλονίστηκε από απλές παρατηρήσεις. Ένα καράβι που έρχεται από μακριά αρχικά μας αποκαλύπτει το κατάρτι του και μετά «αναδύεται» σταδιακά. Έτσι ο Αναξίμανδρος προχώρησε λίγο περισσότερο την εικόνα της Γης-επίπεδης σκάφης του Αναξιμένη (Μιλήσιοι Φιλόσοφοι και οι δύο) και θεώρησε τη Γη σαν ένα κύλινδρο. Επίσης ο Αριστοτέλης παρατήρησε ότι η σκιά της Γης στο φεγγάρι ήταν κυκλική και όχι επίπεδη. Ο Πυθαγόρας ήταν βέβαιος για την σφαιρικότητα της Γης , αλλά πρώτος ο μεγάλος Γεωμέτρης Ερατοσθένης ο Κυρηναίος (276-194 π.Χ.) μέτρησε με απλό και μεγαλοφυή συνάμα τρόπο την περίμετρό της, την οποία υπολόγισε σε 250.000 στάδια, ή 46.250 χιλιόμετρα, πολύ κοντά στις πραγματικές της διαστάσεις.

«Κι’ όμως γυρίζει» φέρεται να είπε για τη Γη ο Γαλιλαίος, αναπτύσσοντας την αιρετική για την εποχή άποψη ότι ο Ήλιος και όχι η Γη, αποτελεί το σταθερό σημείο αναφοράς στο ηλιακό μας σύστημα, μπροστά στην τρομερή Ιερά Εξέταση.

Να αναφερθούμε στο χρόνο; Πόσοι, ακόμη και στις μέρες μας, δεν τον θεωρούν μέγεθος σταθερό που κυλάει θλιβερά μονότονα και με το ίδιο ρυθμό για τον Κινέζο και τον Ευρωπαίο. Η μεγαλοφυΐα του Einstein προκαλεί την μεγάλη ανατροπή στην αντίληψη αυτή. Ο χρόνος αγαπητοί μου διαστέλλεται και συστέλλεται και το πλέον εξωφρενικό εξαρτάται και από τον παρατηρητή, δηλαδή τον «χρονομέτρη».

Ακόμη και θεμελιώδη λογικά αξιώματα μπαίνουν σε διαδικασία αμφισβήτησης, στη τεχνολογικά απογειωμένη εποχή μας. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι «κάτι» ή είναι, ή δεν είναι, όπως μαθαίναμε από τους νόμους της λογικής στο γυμνάσιο. Δεν μπορεί δηλαδή ένα ζώο να είναι ταυτόχρονα και ζωντανό και νεκρό ή το γάλα που πίνουμε να είναι καυτό και κρύο συνάμα.  Η αινιγματική κβαντομηχανική όμως δέχεται μία κατάσταση δίχως να απορρίπτει την αντίθετή της υποβάλλοντας σε …απίστευτες ταλαιπωρίες τον «νεκροζώντανο» γάτο τουSchrodiger που θαυμάσια ο δύστυχος μπορεί να είναι ταυτόχρονα και ζωντανός και νεκρός σε ένα κλειστό κουτί. Το μαρτύριο του γατούλη και η αμμφιβολία θα λάβει τέλος, μόλις ανοίξει κάποιος μια τρύπα στο κουτί και παρατηρήσει το εσωτερικό του. Τότε ο γάτος θα ολισθήσει υποχρεωτικά προς τη μία, ή την άλλη κατάσταση, άρα θα είναι ολοζώντανος ή πτώμα! Ενδιαφέρον το νοητικό πείραμα του Schrodinger σχετικά με τη σπουδή στις κβαντικές καταστάσεις, δεν είναι έτσι;

Πριν από αρκετά χρόνια σε μια διάλεξη που παρακολούθησα αναφέρθηκαν σε ένα μεγάλο μαθηματικό του οποίου δυστυχώς δεν συγκράτησα το όνομα, ο οποίος συνήθιζε στις ομιλίες του να αναφέρει ότι «ένα και ένα ίσως δύο». Ορισμένοι θεώρησαν λογοπαίγνιο την φράση, ο ίδιος όμως εξήγησε ότι εννοούσε ακριβώς αυτό που λέει. Το βαθύτερο νόημα της ρήσης είναι ότι σήμερα γνωρίζουμε ότι «ένα συν ένα ίσον δύο», αύριο όμως είναι πολύ πιθανόν η ισότητα αυτή να έχει ανατραπεί, ή διαμορφωθεί.

Αφορμή στο εγκώμιο αυτό στην αμφιβολία, μου έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη της κυρίας  Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα, μέσα από την οποία αντιλήφτηκα πόσα λίγα είναι αυτά που κατέχουμε σε σχέση με αυτά που αγνοούμε και κυρίως, ότι είναι αλλοίμονο πάρα πολλά αυτά που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε αλλά τελικά τα αγνοούμε.  Παραθέτω δύο αποσπάσματα από την συνέντευξη που έδωσε στον ιστορικό τέχνης Δημήτριο Σκαλίγκο  ( Ελευθεροτυπία 13/8/11).

Απόσπασμα πρώτο: « …. Η ζωή των δούλων ήταν πολύ δύσκολη στην αρχαία Ελλάδα. Ας σκεφτούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι άνθρωποι αυτοί δούλευαν στα ορυχεία του Λαυρίου. Ψυχαγωγούς λέγανε τότε τις τρύπες από τις οποίες ο ψυχρός αέρας κατευθύνονταν στις αποπνικτικές στοές του ορυχείου. Η ευεξία και η χαρά των ανθρώπων μέσα στη γη ήταν τέτοια  από τον φρέσκο αέρα, ώστε η λέξη ψυχαγωγία απέκτησε το νόημα που έχει στις μέρες μας.»Σχόλιο: Προσωπικά νόμιζα ότι η λέξη ψυχαγωγία προέρχονταν από το ψυχή + άγω, ή ψυχή +αγωγή, κάτι που επιβεβαίωσα καταφεύγοντας στο λεξικό ελληνικής γλώσσας του Μπαμπινιώτη. Η ερμηνεία της κυρίας Λαμπράκη, αναμφίβολα λογική με έκανε να αμφιβάλλω. 

Απόσπασμα δεύτερο: « -Δ.Σ: … Αφού ωραίο ετυμολογικά σημαίνει αυτό που είναι στην ώρα του.    -Μ.Λ.: Μπράβο, το είπες πολύ καλά. Ωραίοι στην αρχαία Ελλάδα λέγονταν οι νέοι που ήταν «εις ώραν γάμου». Ο ωραίος νέος ήταν μεταξύ είκοσι και εικοσιπέντε ετών και ήταν καλός, είχε δηλαδή κάλλος, ομορφιά » Σχόλιο: Αγνοούσα εντελώς την ετυμολογία της λέξης ωραίος και δεν αμφέβαλλα ότι το καλός είχε σχέση με την ψυχική καλοσύνη και όχι την εξωτερική ομορφιά.

Ε, λοιπόν , καθημερινά βιώνουμε στιγμιότυπα υποκειμενικών εμπειριών, , κατέχουμε στιγμιότυπα γνώσης, αποτελούμε στιγμιότυπα ζωής. 

ΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ, Ο ΑΦΑΝΗΣ ΦΟΝΙΑΣ

Πόσο εύπιστοι είμαστε;

Σήμερα θα σας προβληματίσω με ένα πολύ απλό (τουλάχιστον για τους χημικούς) αίνιγμα. Η ουσία του αινίγματος είναι ότι ο καθένας μπορεί να παραπλανηθεί πολύ εύκολα σε ζητήματα που δεν γνωρίζει καλά. Η μόνη άμυνα είναι η λογική επεξεργασία αυτού που ακούμε , βλέπουμε, ή εν γένει αντιλαμβανόμαστε. Η πρώτη αίσθηση μπορεί να είναι απατηλή. Η Φύση το συνηθίζει άλλωστε αυτό. Βουτήξτε τα αριστερό σας χέρι σε πολύ κρύο νερό και το δεξί σε θερμό για μερικά δευτερόλεπτα. Μετά και τα δύο σε χλιαρό και θα διαπιστώσετε, ότι κάτι δεν πάει καλά με την αίσθηση της αφής. Όλα, μάλλον ξεκινούν από το μυαλό και καταλήγουν σ’ αυτό!

«Την άνοιξη του 1997 , ο Νείθαν Ζόνερ, δεκατετράχρονος μαθητής γυμνασίου στο Αϊντάχο Φωλς των ΗΠΑ , μοίρασε μια έκθεση στους συμμαθητές του για τους κινδύνους του οξειδίου του υδρογόνου με τίτλο: «Οξείδιο του Υδρογόνου: Ο αφανής φονιάς»

Το οξείδιο του υδρογόνου όπως πληροφορούσε ψυχρά η αναφορά, προκαλεί χιλιάδες θανάτους ετησίως εξαιτίας ακούσιας εισπνοής, αποτελεί βασικό συστατικό της όξινης βροχής και έχει αποδειχθεί ότι επιταχύνει τη διάβρωση και οξείδωση πολλών μετάλλων. Σε αέρια μορφή προκαλεί σοβαρά, ακόμη και θανατηφόρα εγκαύματα. Η εν λόγω ουσία προκαλεί εθισμό και η εξάρτηση από αυτή δεν είναι αναστρέψιμη και η πλήρης στέρηση της ουσίας οδηγεί σε βέβαιο θάνατο.

Η πλειονότητα των συμμαθητών του Ζόνερ (86%) υπέγραψαν αμέσως αίτηση για την απαγόρευση της επικίνδυνης ουσίας. Ο Ζόνερ χρησιμοποίησε τα αποτελέσματα της έκθεσης του για να κερδίσει το πρώτο βραβείο στην μεγάλη έκθεση Επιστημών του Αϊντάχο Φωλς, λαμβάνοντας μέρος με θέμα «Πόσο εύπιστοι είμαστε;»

Απόσπασμα από το βιβλίο «τα τέσσερα στοιχεία» της Rebecca Rupp , εκδόσεις ΑΒΓΟ (Ωκεανίδα)

Η απάντηση:

Προφανώς πολύ εύπιστοι αφού κανείς δεν συνειδητοποίησε ότι το οξείδιο του υδρογόνου ήταν το κοινό νερό!

ΤΑ ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2011

Τιμή και δόξα στους Σωτήρηδες, Σωτηρίες και ας ανάψουμε και κανένα λαμπαδάκι για την σωτηρία της πατρίδας, αν και το "κόβω" λίγο χλωμό. Πρέπει να πέσει μεγάλο μέσο από Παναγία και πάνω. Σήμερα θα σας αποζημιώσω με τα Δελφικά παραγγέλματα που μου έστειλε ο καλός φίλος ο Γιώργος ο Αναστασιάδης. (ευχαριστώ Γιώργο). Προτείνω να τα τυπώσετε και να τα βάλετε στο γραφείο σας και στο γραφείο των παιδιών σας, στη τάξη που διδάσκετε και στο χώρο της δουλειάς σας. Βγάλτε και κανένα παραπάνω και αφήστε το με τρόπο στο κάθισμα του μετρό, στο τραπεζάκι της καφετέριας, ή στο παγκάκι του κήπου. θα είναι η μικρή μας αντίσταση στη φθορά. Λ.Γ.Τ. (Τα ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ υπάρχουν και στην ενότητα "κάποιος να τα προσέξει" ) Λ.Γ.Τ.

Τα Δελφικά Παραγγέλματα

Τα Δελφικά παραγγέλματα είναι οι εντολές που άφησαν στους έλληνες οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδας.
Μια πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές.

Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών.

Η ηθική εκπαίδευση και καθοδήγηση των πολιτών ξεκινούσε μεν από τους παιδαγωγούς και παιδοτρίβες της νεαρής ηλικίας, αλλά συνεχιζόταν αργότερα στα μαντεία, τα οποία, εκτός από τις χρησμοδοτήσεις τους για τα μελλούμενα και τις θελήσεις των θεών, έδιναν και ένα πλήθος ηθικών παραγγελμάτων και προτροπών συμβουλευτικού χαρακτήρα για τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.

Περίoπτη θέση βέβαια, κατείχε σε όλα αυτά ,το διάσημο σε όλο τον κόσμο Μαντείο των Δελφών, του οποίου τα ομώνυμα ηθικά παραγγέλματα είχαν καταγραφεί στους τοίχους του Προνάου του Ναού του Απόλλωνος,στο υπέρθυρο ή ακόμα και σε διάφορες στήλες που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά στις πλευρές του ναού.

Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας:

Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.

Στο αέτωμα του ναού δέσποζαν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά Παραγγέλματα, τα οποία εύκολα μπορούσε να διακρίνει ο πλησιάζων επισκέπτης:
Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (να γνωρίσεις τον εαυτό σου).
Κάτω δεξιά το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή).
Ανάμεσά τους, στη κορυφή, το περίφημο «ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ Ε» (ή ΕΙ), για το οποίο ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος έγραψε ολόκληρη πραγματεία («Περί τού έν Δελφοίς Ε»), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την απωλεσθείσα σημασία του.

Ο θαυμασμός των αρχαίων Ελλήνων για τα ανηρτημένα αυτά αποφθέγματα στο Μαντείο των Δελφών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος (522 π.Χ.) θεωρούσε τους επτά σοφούς, γιους του Ήλιου, που με την ακτινοβολία τους φώτιζαν και καθοδηγούσαν τον άνθρωπο στην οδό της αρετής. Αυτά τα σοφά παραγγέλματα χρησιμοποιήθηκαν στην συνέχεια και απο άλλους λαούς ,που τα παρουσίασαν σαν "θρησκευτικές εντολές".

Σας παραθέτουμε τα παραγγέλματα αυτά, όπως οι επισκέπτες της αρχαιότητας αντίκριζαν στους Δελφούς.

"Εν δέ τώ προνάω τά έν Δελφοίς γεγραμμένα, έστιν ώφελήματα άνθρώποις"
Παυσανίας

Έπου θεώ. Ακολούθα τον θεό.
Νόμω πείθου. Να πειθαρχείς στο Νόμο.
Θεούς σέβου. Να σέβεσαι τους θεούς.
Γονείς αίδου. Να σέβεσαι τους γονείς σου.
Ηττώ υπέρ δικαίου. Να καταβάλεσαι για το δίκαιο.
Γνώθι μαθών. Γνώρισε αφού μάθεις.
Ακούσας νόει. Κατανόησε αφού ακούσεις.
Σαυτόν ίσθι. Γνώρισε τον εαυτό σου.
Εστίαν τίμα. Να τιμάς την εστία σου.
Άρχε σεαυτού. Να κυριαρχείς τον εαυτό σου.
Φίλους βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους.
Θυμού κράτε. Να συγκρατείς το θυμό σου.
Όρκω μη χρω. Να μην ορκίζεσαι.
Φιλίαν αγάπα. Να αγαπάς τη φιλία.
Παιδείας αντέχου. Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου.
Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς τη σοφία.
Ψέγε μηδένα. Να μην κατηγορείς κανένα.
Επαίνει αρετήν. Να επαινείς την αρετή.
Πράττε δίκαια. Να πράττεις δίκαια.
Φίλοις ευνόει. Να ευνοείς τους φίλους.
Εχθρούς αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς.
Ευγένειαν άσκει. Να είσαι ευγενής.
Κακίας απέχου. Να απέχεις από την κακία.
Εύφημος ίσθι. Να έχεις καλή φήμη.
Άκουε πάντα. Να ακούς τα πάντα.
Μηδέν άγαν. Να μην υπερβάλλεις.
Χρόνου φείδου. Να μη σπαταλάς το χρόνο.
Ύβριν μίσει. Να μισείς την ύβρη.
Ικέτας αίδου. Να σέβεσαι τους ικέτες.
Υιούς παίδευε. Να εκπαιδεύεις τους γιους σου.
Έχων χαρίζου. Όταν έχεις, να χαρίζεις.
Δόλον φοβού. Να φοβάσαι το δόλο.
Ευλόγει πάντας. Να λες καλά λόγια για όλους.
Φιλόσοφος γίνου. Να γίνεις φιλόσοφος.
Όσια κρίνε. Να κρίνεις τα όσια.
Γνους πράττε. Να πράττεις με επίγνωση.
Φόνου απέχου. Να μη φονεύεις.
Σοφοίς χρω. Να συναναστρέφεσαι με σοφούς.
Ήθος δοκίμαζε. Να επιδοκιμάζεις το ήθος.
Υφορώ μηδένα. Να μην είσαι καχύποπτος.
Τέχνη χρω. Να ασκείς την Τέχνη.
Ευεργεσίας τίμα. Να τιμάς τις ευεργεσίες.
Φθόνει μηδενί. Να μη φθονείς κανένα.
Ελπίδα αίνει. Να δοξάζεις την ελπίδα.
Διαβολήν μίσει. Να μισείς τη διαβολή.
Δικαίως κτω. Να αποκτάς δίκαια.
Αγαθούς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς.
Αισχύνην σέβου. Να σέβεσαι την εντροπή.
Ευτυχίαν εύχου. Να εύχεσαι ευτυχία.
Εργάσου κτητά. Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης.
Έριν μίσει. Να μισείς την έριδα.
Όνειδος έχθαιρε. Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό.
Γλώσσαν ίσχε. Να συγκρατείς τη γλώσσα σου.
Ύβριν αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη.
Κρίνε δίκαια. Να κρίνεις δίκαια.
Λέγε ειδώς. Να λες γνωρίζοντας.
Βίας μη έχου. Να μην έχεις βία.
Ομίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα.
Φιλοφρόνει πάσιν. Να είσαι φιλικός με όλους.
Γλώττης άρχε. Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου.
Σεαυτόν ευ ποίει. Να ευεργετείς τον εαυτό σου.
Ευπροσήγορος γίνου. Να είσαι ευπροσήγορος.
Αποκρίνου εν καιρώ. Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό.
Πόνει μετά δικαίου. Να κοπιάζεις δίκαια.
Πράττε αμετανοήτως. Να πράττεις με σιγουριά.
Αμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς.
Οφθαλμού κράτει. Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου.
Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα.
Φιλίαν φύλασσε. Να φυλάττεις τη φιλία.
Ευγνώμων γίνου. Να είσαι ευγνώμων.
Ομόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια.
Άρρητα μη λέγε. Να μην λες τα άρρητα.
Έχθρας διάλυε. Να διαλύεις τις έχθρες.
Γήρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας.
Επί ρώμη μη καυχώ. Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου.
Ευφημίαν άσκει. Να επιδιώκεις καλή φήμη.
Απέχθειαν φεύγε. Να αποφεύγεις την απέχθεια.
Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις δίκαια.
Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία.
Μανθάνων μη κάμνε. Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις.
Ους τρέφεις αγάπα. Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις.
Απόντι μη μάχου. Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών.
Πρεσβύτερον αιδού. Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.
Νεώτερον δίδασκε. Να διδάσκεις τους νεότερους.
Πλούτω απόστει. Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο.
Σεαυτόν αιδού. Να σέβεσαι τον εαυτό σου.
Μη άρχε υβρίζων. Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία.
Προγόνους στεφάνου. Να στεφανώνεις τους προγόνους σου.
Θνήσκε υπέρ πατρίδος. Να πεθάνεις για την πατρίδα σου.
Επί νεκρώ μη γέλα. Να μην περιγελάς τους νεκρούς.
Ατυχούντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με το δυστυχή.
Τύχη μη πίστευε. Να μην πιστεύεις την τύχη.
Τελεύτα άλυπος.