ΕΝΑΣ ΓΑΛΛΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Επειδή έχουμε πήξει τώρα τελευταία από τις μουτρωμένες φάτσες των Ευρωπαίων εταίρων που ένα καλό λόγο δεν λεν για τον τόπο αυτό που και οι ίδιοι απομύζησαν εκτός από τους ανίκανους πολιτικούς μας, θα δώσω το λόγο σε μια φιλελληνική φωνή. Την έχουμε ανάγκη όχι για να μας "χαίδέψει" τ΄αυτιά, αλλά γιατί υπάρχει και αυτή η άποψη για την Ελλάδα, που να πάρει. Δεν είμαστε ένας λαός μόνο με κουσούρια, τεμπέληδες και χαραμοφάηδες όπως έχει περάσει προς τα έξω, ειδικά προς τους "πειθαρχημένους Βόρειους", αλλά και ένας λαός έξω καρδιά, φιλότιμος, που από τα δύο-τρία ευρώ που του άφησαν στη τσέπη, το ένα θα το διαθέσει για κεράσει, τον φίλο και τον ξένο. Έτσι ήμασταν και έτσι πρέπει να μείνουμε. Λ.Γ.Τ.

ΜΑΖΙ ΘΑΣΥΝΕΧΙΣΟΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ


SimoneLE BARON
Γλωσσολόγος– Καθηγήτρια της γαλλικής γλώσσας
Διπλωματούχοςτης Alliance Française de Paris
http://simone-le-baron.blogspot.com
http://www.academy.edu.gr
                                                              
Τοτελευταίο γράμμα μου την πρώτη Ιουνίου το τελείωνα ως εξής: «A προπό, έχουμεαφήσει μια συζήτηση στη μέση και θέλω να πάω να την συνεχίσω, ένας λαός μεπεριμένει!» Στις 27 Ιουνίου έφτασα στην Ελλάδα: Το είπα, το έκανα, σας βρήκα.Βρήκα τον Ελληνικό λαό, τους φίλους, τους συμπατριώτες της ΕλληνικήςΟικουμένης, τους συγγενείς του Ελληνικού γένους. Για δεύτερη φορά σε σημαντικήκαμπή της Ελληνικής ιστορίας μου ανοίξατε τα σπίτια σας, την αγκαλιά σας, τηνκαρδιά σας.
Συζητήσεις;Κάθε στιγμή, με τον καθένα, παντού, στο τρένο, στα καταστήματα, στις υπηρεσίες,με τους φίλους, δεν αφήνω καμιά ευκαιρία να πάει χαμένη. Έχει γίνει καθημερινόμου καθήκον και αν πρέπει να περπατήσω σε όλη την Ελλάδα, να μιλήσω στον καθένααπό εσάς, θα το κάνω. Θα μιλήσω στους νεόπλουτους και θα τους πω: «Προτού ναγίνετε νεόφτωχοι, πουλήστε εκείνη την σπιταρόνα, την βίλα που χτίσατε μεδάνειο, πάρτε πίσω τα λεφτά που δώσατε μέχρι τώρα και πηγαίνετε στο χωριό πουσας περιμένει το ταπεινό σπιτάκι που γεννηθήκατε με ένα περιβόλι να σαςταΐζει». Ή ακόμα καλύτερα γκρεμίστε την! Αυτές οι βίλες δεν ανήκουν στηνελληνική κουλτούρα, παραμορφώνουν την αέναη ακτογραμμή της Ελλάδος, προσβάλουντους ναούς, τις κολόνες του Παρθενώνα. Ξέρουμε ότι ο Έλληνας από την Αρχαιότηταθέλει εστία, οίκο, να έχει «δυο κεραμίδια πάνω από το κεφάλι του», αλλά είπαμε«κεραμίδια». Κεραμίδια να σας προστατεύουν από το κρύο, την βροχή, τον ήλιο τοκαλοκαίρι. Μόνο τα απαραίτητα, όχι τα περιττά: είναι το θεμέλιο του Ελληνισμού.
Ανακάλυψαένα νέο χαρακτηριστικό σας το οποίο δεν είχα καταλάβει ως τώρα: η αυτοκριτική,ο αυτοσαρκασμός. Νέοι, ηλικιωμένοι, μορφωμένοι και μη, άντρες, γυναίκες,χωριάτες, αστοί, πλούσιοι, φτωχοί, η συζήτηση εξακολουθητικά τελειώνει ως εξής:«Είμαστε παλιολαός, εμείς φταίμε, εμείς τους ψηφίσαμε, εμείς τα πήραμε ταδάνεια, δεν μας υποχρέωσε κανείς, θέλαμε σπίτια, αυτοκίνητα, ταξίδια,πολυτέλεια. Τέρμα, δεν σωζόμαστε, μέχρι εδώ ήτανε, η Ελλάς πεθαίνει». Και εγώαπαντώ εξακολουθητικά: «Μήπως το ξέρανε οι Γάλλοι, όλοι οι πολίτες που ζουν υπόκαθεστώς κομματοκρατίας; Στην Γαλλία το κακό έγινε πριν 20 χρόνια αλλά ποιός τοομολογεί; Ποιός θέλει να το αντιμετωπίσει; Πόσο καιρό θέλατε εσείς για να το καταλάβετε;Μόλις σας βρήκε το κακό, αμέσως αντιδράσατε. Και μάλιστα είσαστε παλιολαός, καιεγώ μαζί σας, είμαστε παλιάνθρωποι! Άλλωστε, δεν με είχαν προειδοποιήσει οιΓάλλοι; Οι Έλληνες είναι απατεώνες, τεμπέληδες και κλέφτες μου είπαν οι«αψεγάδιαστοι» Γάλλοι. Είμαι και εγώ έτσι τους απήντησα για αυτό πηγαίνω νατους βρω και σας αποχαιρετώ, δεν αντέχω άλλο την τέλεια ηθική σας. Πάω νατεμπελιάσω μαζί τους εγώ που προτιμώ την ταβέρνα, την παρέα, το καλαμπούρι απότην δουλειά. Το ωραίο είναι ότι οι Έλληνες δουλεύουν δυο φορές περισσότερο απόεσάς και προλαβαίνουν να διασκεδάσουν κιόλας, αυτή είναι μεγάλη απατεωνιά, τοπαραδέχομαι! Κλέφτες; Ναι, κλέβουν ότι πιο ωραίο βρίσκουν στην ζωή και στηνφύση. Όταν όμως θέλησα να τους κλέψω ένα κομμάτι της Ελληνικής ψυχής, μου τηνχαρίσανε ολάκερη...
Ηέννοια του λαού είναι συγχρονική, η έννοια του έθνους είναι διαχρονική. Από τηνΑρχαιότητα ο Ελληνικός λαός περνάει από μια κατοχή σε μια άλλη. Σήμερα είναι ηΑμερικανικό-Ευρωπαϊκή κατοχή. Θα περάσει και αυτή, όπως πάντα. Από την στιγμήπου αρχίζει μια κατοχή είναι θέμα χρόνου μόνο για να τελειώσει. Τούτη δεν θακρατήσει 400 χρόνια! Το Ελληνικό έθνος όμως ήταν, είναι και θα είναι ελεύθερο.Αυτό το έθνος γράφει την ιστορία του για περισσότερο από 3000 χρόνια με τηνίδια γλώσσα, στο ίδιο έδαφος. Και σε ποιόν οφείλεται αυτό το θαύμα; Στουςανθρώπους που κατοικούν σε αυτό το έδαφος από αμνημονεύτων χρόνων μιλώντας αυτήτην υπέροχη γλώσσα, όχημα της Ελληνικής σκέψεως. Σε όλα τα σχολεία του κόσμουμαθαίνουν την ιστορία του Ελληνικού έθνους, μόνο που την σταματάνε στηνΕλληνική επανάσταση. Σκόπιμα; Μάλλον. Έχουνε βαρεθεί οι «άλλοι» να βλέπουν μιαχούφτα αντιστασιακών με το χαμόγελο στα χείλη και την σπίθα στο μάτι να βιώνουνελεύθερα στο πιο στρατηγικό μέρος της Γης σαν να μην συνέβη τίποτα. Έστω καιμόνη μου, χιλιόμετρα να κάνω στο ελληνικό έδαφος, στα χωριά, στο κάθε σπίτι, θαέρθω να σας βρω για να σας πω ποιοί είσαστε διότι τελευταία σας έχουνμπερδέψει. Θέλω να σας πω τι είναι ο Ελληνισμός: απλώς μια μεγάλη, άπειρησυζήτηση μεταξύ σας! Τίποτε άλλο. Ακόμα και τα βουνά σας μιλάνε, το ένα απαντάστο άλλο με την ηχώ. Είναι ο ήχος του Ελληνισμού. Πείτε μου ποιός κατακτητήςμπορεί να απαγορεύσει στα βουνά να μιλάνε…
Μιαημέρα που την γνωρίζουν μόνον τα βουνά, ένας πρώτος άνθρωπος έκανε μια ερώτησηστα Ελληνικά σε έναν άλλον, και ακόμα ψάχνουμε την απάντηση. Άρα θα μου πείτεότι την ημέρα που θα την βρούμε την απάντηση θα πεθάνει ο Ελληνισμός; Όχιβέβαια, διότι την έχετε βρει εδώ και χιλιάδες χρόνια, απλώς σας αρέσει νακάνετε το κορόιδο. Στα τρίσβαθα της Ελληνικής ψυχής την έχετε κρύψει. Κάνω καιεγώ τώρα το κορόιδο… Ο Ελληνισμός λοιπόν θα ζήσει!
Θέλωτώρα να σας διηγηθώ μια κοινή ημέρα Ελληνισμού, το καλοκαίρι που μας πέρασε: Καθώςπερίμενα το τρένο στην Κόρινθο για να πάω Αθήνα, με πλησίασε ένας παππούς καιμου είπε: «Κορίτσι μου, δεν ταξιδεύω εγώ συνήθως αλλά πρέπει να πάω στην Αθήνανα δω την γυναίκα μου που της κάνουν εξετάσεις στο νοσοκομείο. Μπορώ να κάτσωδίπλα σου για να μην χαθώ;» Άλλο που δεν ήθελα εγώ. Αρχίσαμε την συζήτηση. Τουμίλησα για το «καθήκον» μου. Με ευχαρίστησε. Θυμάμαι και θα θυμάμαι το βλέμματου, θαλασσί. Το χαμογέλιο του, ελληνικό. «Ξέρεις εμείς στο χωριό, δεν τουςέχουμε ανάγκη τους πολιτικούς. Αυτοί θα μας πουν τι να κάνουμε στο χωριό μας;Τι ξέρουν; Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα στο καφενείο το συζητάμε. Όλα περνάνεαπό το καφενείο. Το καφενείο είναι η μικρή Βουλή και το κάθε χωριό, έχει τηνδική του Βουλή. Έτσιείναι κορίτσι μου: το χωριό μας το αγαπάμε.»
Πέρασατην ημέρα με την Χριστίνα, κόρη μου της Ελληνικής Οικουμένης. Η Χριστίνα είναι36 χρονών. Όταν έχασε την μάνα της ήταν μόλις 11. Παντρεύτηκε, έκανε δυοπαιδιά, αγόρια, και ο άντρας της την άφησε για μιαν άλλη όταν το τελευταίοπαιδί ήτανε ακόμα μηνών. Και όταν ο πατέρας της, 65 χρονών, το έμαθε, πέθανε. ΗΧριστίνα είναι όμορφη, έξυπνη, μορφωμένη, αξιοπρεπής αλλά αυτό δεν είναιτίποτα: Καλύτερη μάνα δεν έχω ξαναδεί. Αφού ο άντρας της δεν της δίνει δεκάρα,συντηρεί μόνη την οικογένεια δουλεύοντας ως μεταφράστρια την νύχτα ότανκοιμόνται τα παιδιά. Ποτέ δεν παραπονιέται. Εκείνη την ημέρα υποσχέθηκα στονΚωνσταντίνο, τον μεγάλο, 5 χρονών, να τον πάρω μαζί μου ένα απόγευμα στο σπίτιμου όταν θα έχω εγκατασταθεί πλέον στην Αθήνα και θα του κάνω κρέπες όπως τοσυνηθίζουν στην Βρετάνη. Αρέσουν πολύ στα παιδάκια. Με ένα πολύ σοβαρό ύφος οΚωνσταντίνος μου απάντησε: «Εγώ θέλω τραχανά. Σαν αυτό που μας έκανε η μαμά τομεσημέρι, αγαπώ πάρα πολύ τον τραχανά!»
Στηνεπιστροφή καθόταν απέναντι μου μια γιαγιά. Tα είπαμε. Πάλικαι εκείνη με ευχαρίστησε. Μου είπε την απλή ζωή της μεταξύ Αθήνας και χωριού.Έχει δυο κόρες. Η μια πέθανε στην ηλικία 37 ετών και από τότε φροντίζει τα δυοπαιδιά της που είναι τώρα 22 και 20 χρονών αλλά που έχουν ανάγκη την αγάπη τηςγιαγιάς. «Ξέρεις, όταν το καλοκαίρι, πρωί-πρωί πριν να αρχίσει ο ήλιος νακαίει, πηγαίνω στο περιβόλι να μαζέψω μελιτζάνες, κολοκύθια και διάφοραχορταρικά, ανοίγει η ψυχή μου. Τα βάζω μέσα στην ποδιά μου και μετά επάνω στοτραπέζι της κουζίνας που θα καθίσουν για πρωινό και περιμένω την στιγμή που θαπω στα εγγόνια μου: Τι θέλετε να σας μαγειρέψω σήμερα; Δεν έχω πάει σχολείο,έμαθα από το σχολείο της ζωής ό,τι ξέρω και από την θρησκεία μας που κάνεικαλούς ανθρώπους. Αγαπώ την θρησκεία μας».
Τροφήγια να βιώνει το σώμα, θρησκεία για να βιώνει η ψυχή και πολιτεία για τηνσυμβίωση. Τόσο δύσκολο είναι; Και αφού ο παππούς του εικοστού πρώτου αιώνααγαπά την πολιτεία, η γιαγιά του εικοστού πρώτου αιώνα αγαπά την θρησκεία καιτο Ελληνόπουλο του εικοστού πρώτου αιώνα αγαπά τον τραχανά, το ελληνικόέθνος θα ζήσει! Και αφού οι Φιλέλληνες ανήκουν στο Ελληνικό έθνος θεωρώμεγάλη τιμή να συνεχίσω μαζί σας αυτή την εξαιρετική ιστορία.

Η ΕΛΛΑΣ ΖΕΙ!

Η ΧΗΜΕΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

Η ΧΗΜΕΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

Τυχαία έπεσα πάνω σε ένα κείμενο σχετικό με χημεία που είχε κάτι διαφορετικό. Μύριζε χημεία της δεκαετίας του 60 και ήταν η Χημεία που γνωρίσαμε στο εξατάξιο Γυμνάσιο της εποχής εκείνης. Με συγκίνησε με την απλότητα την ειλικρίνεια και τις μνήμες που κουβαλούσε. Θυμήθηκα τόσα και τόσα που μάλλον θα τα γράψω σε ένα άλλο σημείωμα. Για την ώρα απολαύστε το κείμενο του Βαγγέλη Μαυροδή από το βορειοελλαδίτικο Blog "Χολομώντας"  Λ.Γ.Τ.

ΔΕΙΓΜΑ:

"...Ολιγοσέλιδα τα βιβλία της χημείας, αλλά δε χρειαζόμασταν και κάτι παραπάνω, αν κανείς από τους παλιούς μας συμμαθητές έγινε χημικός, όλο και θα τάμαθε. . . καλύτερα. Πολύ σπουδαία τα μαθήματα, αλλά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε και πολλά πράγματα, αφού το συγκεκριμένο μάθημα απαιτεί εργαστήρια και πειράματα τα οποία στο Γυμνάσιό μας ποτέ δεν είδαμε. Αν θυμάμαι καλά σε κάποιο βιβλίο τής Χημείας, νομίζω οτι ήταν τής ανόργανης, είχε μια ζωγραφιά ενός γενειοφόρου με πλατύγυρο μυτερό καπέλο και δίπλα ένα...παράξενο δοκιμαστικό σωλήνα όπως εκείνα τα συγκοινωνούντα δοχεία, δεν μπορώ να το περιγράψω και σωστά ύστερα από τόσα χρόνια"

"...Πάντως δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε, γιατί ακόμα από την πρώτη τάξη τού Γυμνασίου είχαν ξεκινήσει τα πειράματα, αλλά κάποιος τα . . .μάτιασε και πήγαν στραβά, και ενώ ξεκίνησαν με τούς καλύτερους οιωνούς και προοπτικές, και από μέρες το συζητούσαμε οτι ο κύριος Μισόπουλος «θα μάς κάνει. . . πείραμα», σταμάτησαν μετά την πρώτη παταγώδη αποτυχία και κανείς δεν τόλμησε να το αναφέρει ξανά, μόνο εμείς μεταξύ μας το σχολιάζαμε , επαναλαμβάνοντας εκείνο που ακούσαμε στην τάξη, εκείνο το «μα τί κάνεις μωρέ; κλπ» γιατί το μόνο πείραμα που είδαμε ήταν όταν πηγαίναμε στην πρώτη τάξη και ο καθηγητής μας ο αείμνηστος Μισόπουλος, έφερε ένα φιαλίδιο το οποίο όπως μάς είπε είχε μέσα θειϊκό οξύ, ογδόντα παιδιά ήμασταν στην πρώτη τάξη-άκου να δεις- και μέσα σε άκρα ησυχία, άνοιξε το μπουκαλάκι και έριξε λίγο από το υγρό μέσα σε ένα μικρό κρασοπότηρο στο οποίο υπήρχε λίγο νερό, αλλά φαίνεται οτι έγινε κάποια χημική αντίδραση την οποία δεν υπολόγισε ο καθηγητής, το ποτήρι ζεμάτισε ξαφνικά και τού έκαψε το χέρι, έτσι το άφησε να πέσει και πέφτοντας το υγρό στο ξύλινο πάτωμα έκανε μια μικρή λακκούβα στα σανίδια και μύρισε άσχημα σε όλη την τάξη.

Σοβαρός και ήρεμος όπως πάντα ο αείμνηστος καθηγητής μας και γαμπρός της Αρναίας, θυμάμαι οτι έμενε εκεί απέναντι από το σημερινό δημαρχείο νομίζω στου μακαρίτη τού Ρήγα το σπίτι. (Στο ισόγειο «Υποδηματοποιείον»). Ο καθηγητής μας μάς έμαθε πολλά, αλλά στο «πείραμα» κάτι τού ξέφυγε κάτι δεν υπολόγισε καλά, έγινε κάποια φασαρία μέσα, και ακούγοντας τις φωνές από το γραφείο από δίπλα ο αείμνηστος γυμνασιάρχης Κουμάντος, μπήκε μέσα φουριόζος και άρχισε να φωνάζει, «τί κάνεις μωρέ; Θα μού κάψεις το σχολείο κλπ», και μέχρι να τελειώσουμε το Γυμνάσιο εκτός απ’ αυτό το αποτυχημένο πείραμα άλλο δεν είδαμε και η στάμπα από το θειικό οξύ φαίνονταν για χρόνια εκεί μπροστά από την έδρα, δεν έφευγε. " ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ

ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΛΗΞΗΣ

ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΛΗΞΗΣ

Τέλος και φέτος.

Τη φάγαμε τη χρονιά.

Για τον εκπαιδευτικό το «τέλος χρονιάς» σηματοδοτεί η άδεια σιωπηρή αίθουσα και όχι ο χοντρός άγιος με τα κόκκινα και το έλκυθρο. Η πρωτοχρονιά του καθηγητή και του δάσκαλου είναι ο Αγιασμός του Σεπτέμβρη. Χρόνια τώρα έτσι έμαθε να λειτουργεί. Η νεανική παρουσία ήταν αυτή που γέμιζε την ζωή και την ψυχή του.
Τέλος χρονιάς λοιπόν με τα παιδιά μας να κάνουν το «ένα βήμα μπροστά». Τα «εκτάκια» του δημοτικού Γυμνασιόπαιδα και οι απόφοιτοι Λυκείου υποψήφιοι φοιτητές. Βήμα αβέβαιο και διστακτικό , σε μια ζωή που γίνεται όλο και πιο δύσκολη, όλο και πιο απαιτητική, που δεν παύει όμως να είναι ΖΩΗ. Και η ΖΩΗ κρύβει πολλή ομορφιά και υπέροχα μεθυστικά αρώματα. Θέλει κόπο για να τα γευτείς, αξίζει όμως αυτή η περιπέτεια. Σε σας αναφέρομαι νεαροί φίλοι μου, που την Δευτέρα αρχίζετε με την έκθεση τις εξετάσεις σας. Σε σας που διαβάζοντας τις γραμμές αυτές ίσως αναρωτηθείτε με ειρωνεία, ή θυμό: « Για ποια ζωή μιλάς ρε φίλε; Αυτή που μας κλέψατε πριν καν την γνωρίσουμε; Αυτή που την κρατούν ενέχυρο οι δανειστές του Κόσμου και μας την εκταμιεύουν σε δόσεις πληρωμένες με χρυσά επιτόκια εφόρου ζωής; Τι όνειρα μπορεί να αγοράσει κανείς με 500 μικτά μηνιαίως; Υπάρχει φως;
Όταν δίδασκα στα Σχολεία φόρτωνα τους μαθητές μου με πολλές ευθύνες γιατί έτσι πίστευα ότι τους τιμούσα. Τους θεωρούσα υπεύθυνα άτομα, τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις τους που έπρεπε να τις τηρούν με όλες τις συνέπειες. Και οι σχέσεις μας στηρίζονταν σε αμοιβαίο σεβασμό. Τους σεβόμουν, επομένως έπρεπε να με σέβονται. Δεν αργούσα ποτέ και συνεπώς δεν θα αργούσαν κι αυτοί. Φυσικά δεν είμαστε ίσοι σε θέματα γνώσης και πείρας, κι αυτός ήταν ένας ακόμη λόγος για να σέβεται ο μαθητής τον καθηγητή του. Και με τον τρόπο αυτό η θητεία μου στις αίθουσες ήταν μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Δεν είναι στη «φιλοσοφία» μου να απαλλάσσω από τις ευθύνες που τους αναλογούν τους ανθρώπους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Παρόλα αυτά, στη σημερινή φαιά κατάσταση που βιώνουμε πολλές φορές έχω σκεφθεί ότι αν υπάρχουν αθώοι στην όλη αυτή ιστορία , αυτοί είναι οι νέοι μας. Αυτοί «δεν τα φάγανε μαζί» δεν στηρίξανε παρανομίες, δεν διορίσανε κολλητούς, δεν ψηφίσανε απατεώνες, δεν χειροκροτήσανε, δεν κάνανε τα στραβά μάτια. Αυτοί απλά θα πληρώσουν το λογαριασμό (κάποιοι ήδη πληρώνουν) που είναι και αρκετά τσουχτερός.
Έχετε δίκιο παιδιά να είστε θυμωμένοι. Και πρέπει να είστε θυμωμένοι. Οι συγνώμες αναγκαίες, αλλά δεν γεμίζουν τα στομάχια και δεν φέρνουν θέσεις εργασίας. Διαχειριστείτε όμως με λογική το εκρηκτικό αυτό συναίσθημα για να μη σας πάρει από κάτω.
Απαντώντας στο ερώτημα που έθεσα προηγουμένως, αν «υπάρχει φως;» απαντώ ευθέως: Ναι, υπάρχει φως για σας! Και μόνο ότι είστε 16, 17, 18 χρονών , αυτός και μόνο είναι ένας πολύ καλός λόγος για να πετάτε. Επίσης έχετε βάλει ένα στόχο. Αυτός δίνει στη ζωή σας ενδιαφέρον. Οι στόχοι που βάζετε σας ανεβάζουν. Μπορεί να αποδειχθεί ο στόχος σας λανθασμένος ή ανέφικτος. Τώρα όμως θα τον αγαπήσετε και θα τα δώσετε όλα για να τον πετύχετε. Μπορεί να μην τα καταφέρετε. Θα σας μείνει το «ταξίδι» και ο αγώνας. Αυτά κάνουν τη διαφορά. Όταν θα πάτε για τον επόμενο θα είστε πιο «σοφοί». Θα έχετε συνειδητοποιήσει ότι μπορείτε. Με διαφορετικό ίσως τρόπο αλλά μπορείτε. Δεν υποστηρίζω την χαζομάρα του Βραζιλιάνου «όταν επιθυμούμε κάτι πολύ , όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για το πετύχουμε» , μεταφορικά άλλωστε το έγραψε ο άνθρωπος. Απλά όταν θέλετε κάτι πολύ, καρφώστε το στο μυαλό σας, αποκτήστε γνώσεις και δεξιότητες για να το πετύχετε και όταν το καταφέρετε φροντίστε να το κάνετε όσο καλλίτερα γίνεται. Τότε θα ξεχωρίσετε, δίχως τη βοήθεια κανενός σύμπαντος, παρά μόνο του εαυτού σας, που είναι ο ίδιος ένα Σύμπαν ολόκληρο. Την επιτυχία την προετοιμάζουμε εμείς οι ίδιοι , όσο κι αν οι αφετηρίες δυστυχώς διαφέρουν.

Σας εύχομαι καλή επιτυχία στις εξετάσεις και κυρίως στη ΖΩΗ σας.

Αγαπήστε την και τιμήστε την. Λ.Γ.Τ

ΕΜΜΕΤΡΗ ΣΑΤΥΡΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ.Ι.Γ.Κ.

Προτείνω να γνωρίσετε την επίκαιρη, απολαυστική και σαρκαστική ρίμα του του Κωστή Καλλέργη,(Κ.Ι.Γ.Κ.) δικηγόρου, μαντιναδολόγου, δεξιοτέχνη παραδοσιακών οργάνων (και συντέκνου μου συν τοις άλλοις)

ΕΓΕΡΘΗΤΙ

Στον "παρά φύσιν" βιασμό

αντέδρασε η μάζα!

Κόμματα και μνημόνια

"έστειλε" για τα μπάζα...

"Τυφλώνει" λένε ο θυμός

κι απόφαση εξεδόθη!

Ο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνά

κι ο Σαμαράς ν' αμπώθει!

Όλα σ΄αυτές τις εκλογές

γίναν μαλλιά-κουβάρια!

Τα Κάστρα καταρεύσανε

μείνανε τα ντουβάρια!!

ΥΓ: "Εγέρθητι" και "προσοχή"

Σταθείτε όλοι σούζα!

Απ' τα ζιβάγκο φύγαμε Ήρθε κι η μαύρη μπλούζα!

Ρέθυμνο 7/5/2012

Κωστής - Ι.Γ. Καλλέργης (Κ.Ι.Γ.Κ.)

Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Απολαύστε  την μεστή νοημάτων και διαχρονική γραφή του ανήσυχου πνεύματος που λέγεται Μάνος Χατζιδάκις. Ένα κείμενο άκρως επίκαιρο.

Ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται

ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ

ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά. Μας χαρίζουν το γέλιο αλλά εκφράζουν και το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη μορφή του. "Αρχαία ανέκδοτα" λοπόν για τα απαραίτητα χαμόγελα του Σαββατοκύριακου . Πανέξυπνα όπως θα διαπιστώσετε. Λ.Γ.Τ.

Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:

«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».

Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του: «Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».

Εκείνη του είπε:

«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».

Είπε κάποιος στον Διογένη: «Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».

Και ο φιλόσοφος απάντησε: «Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».

Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».

Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ

δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ο Άγης ρώτησε με απορία: - Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;

Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.

-«Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».

-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».

Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:

- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.

Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:

- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;

Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε: «Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».

Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:

«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».

Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι

ακόμα και να με μαστιγώνουν».

ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΔΕΡΦΙΑ!

Εκλογές αδέρφια! Μέχρι και η GOOGLE αφιερώνει στις ελληνικές εκλογές το σημερινό λογότυπό της.Το site μας,  τιμώντας τη μέρα που ο αδάμαστος ελληνικός λαός,   ασκώντας το θεμελιώτερο δημοκρατικό του δικαίωμα, αυτό της υπεύθυνης ψήφου, θα στείλει τους λαμπρότερους εκπροσώπους του στο "κυνοβούλιο" για να μας ξανασώσουν από τους προηγούμενους λαμπρούς εκλεγμένους και πάει λέγοντας , θα το ρίξει λίγο στη πλάκα. 

Θα ξεκινήσουμε με ορεκτικό ένα γνωστό μεν αλλά διαχρονικό ανεκδοτάκι .

Πέθανε ένας πολιτικός και πάει στον παράδεισο..
Εκεί βλέπει τον Άγιο Πέτρο ο οποίος του λέει:

"Επειδή είσαι πολιτικός μεγάλων διαστάσεων θα σε αφήσω να περάσεις μια μέρα στην κόλαση και μια στον παράδεισο και μετά να επιλέξεις που σου αρέσει πιο πολύ να μείνεις..."

Παίρνει το ασανσέρ ο πολιτικός και κατεβαίνει στην κόλαση εκεί ανοίγει μια πύλη και βλέπει μπροστά του ένα τεράστιο γήπεδο του γκολφ, κάτι φίλους του πολιτικούς που είχαν πεθάνει και αυτοί ντυμένοι όλοι στην τρίχα, να παίζουν, να πίνουν και να διασκεδάζουν με κάτι νεαρές... ομορφιές.

Για πότε πέρασε το 24ωρο χαμπάρι δεν πήρε.

Την άλλη μέρα παίρνει το ασανσέρ και ανεβαίνει στον παράδεισο όπου πέρασε μια μέρα πηδώντας από σύννεφο σε σύννεφο και παίζοντας άρπα όλη μέρα..!

Έρχεται ο Άγιος Πέτρος το πρωί και του λέει...

-"Τι αποφάσισες να διαλέξεις;"

-"Κοίτα Άγιε Πέτρο καλός ο παράδεισος αλλά σαν την κόλαση δεν έχει..!"

"Εντάξει" του λέει ο Άγιος Πέτρος ...

Παίρνει λοιπόν πάλι το ασανσέρ ο πολιτικός και κατεβαίνει στην κόλαση...
ανοίγει η πύλη και βλέπει μπροστά του μια τεράστια έρημο γεμάτη σκουπίδια ...
τους φίλους του ντυμένους με κουρέλια και κάτι ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ να τους την πέφτουν! Τρελάθηκε!
Τρέχει στον Άγιο Πέτρο και του λέει

"Τι πράγματα είναι αυτά...εγώ άλλα είδα χθες ...άλλα έζησα..."
Οπότε του απαντά ο Άγιος Πέτρος...

"Χθες ήταν προεκλογική εκστρατεία..Σήμερα ψήφισες!..."

Πολιτικός ήταν , καλά να πάθει! Τώρα αν προβληματίζεσθε τί να ψηφίσετε μην περιμένετε  να κάνουμε και υποδείξεις! Ο χώρος δεν εμπλέκεται με την πολιτική αν και θα έπρεπε διότι η κύρια ασχολία ικανού αριθμού πολιτικών μας ήταν οι πάσης φύσεως "ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ" , ασχολία συγγενή με τα ενδιαφέροντα των εραστών της Χημείας. Παρόλα αυτά μπορείτε να ψηφίσετε κάποιο ...μικρό κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. 

Συνεχίζω με το super ανέκδοτο που κάνει θραύση στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο και δεν είναι άλλο από την τελευταία δήλωση του Μπένυ οτι με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (λέμε τώρα) σε 2-3  χρονάκια θα βγούμε από το επάρατο μνημόνιο. Τώρα εδώ γελάνε , ή κλαίνε; 

Περνάμε στο επόμενο ανεκδοτάκι, πάλι με πρωταγωνιστή βουλευτή. (Εντάξει δεν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους, υπάρχουν και καλά παιδιά που λέει και ο Στελλάρας, αλλά είναι σπάνιο είδος που τείνει να εκλείψει, σαν να λέμε βουλευτής-βουλευτής)

Στον ιερέα Πατέρα Τιμόθεο είχαν οργανώσει δείπνο αποχαιρετισμού για να εορτάσουν τα ...25 χρόνια ιεροσύνης του στην εκκλησία της συνοικίας.

Ένας βουλευτής, μέλος της κοινότητας, είχε προσκληθεί για να δώσει προς τιμήν του ιερέα έναν σύντομο ιστορικό λόγο για την ιερατική διαδρομή του.

Επειδή ο βουλευτής καθυστερούσε, ο ιερέας απεφάσισε να πεί λίγες κουβέντες ώστε να καλύψει τον κενό χρόνο της καθυστερήσεως.

- Η πρώτη μου εικόνα/εντύπωση για το εκκλησιαστικό κοινό υπήρξε κατά την πρώτη εξομολόγηση που έτυχε να ακούσω. Σκέφθηκα ότι με είχε στείλει ο Επίσκοπος σε ένα χώρο φοβερό, μια και το πρώτο πρόσωπο, που μου εξομολογήθηκε, μου είπε ότι είχε κλέψει μία τηλεόραση, ότι είχε ληστέψει τους γονείς του, ότι είχε ληστέψει επίσης την επιχείρηση όπου εργαζόταν, και επιπλέον ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με την γυναίκα του εργοδότη του. Επίσης, μερικές φορές έκανε λαθρεμπόριο και εμπόριο ναρκωτικών. Και τελειώνοντας, εξομολογήθηκε ότι είχε μεταδώσει μία σεξουαλική ασθένεια στην αδελφή του.

Έμεινα κατάπληκτος, σκανδαλίστηκα και καταφοβήθηκα. Αλλά, με το πέρασμα του χρόνου, εγνώρισα περισσότερα πράγματα για τον κόσμο της ενορίας και διαπίστωσα ότι δεν ήσαν όλοι ίδιοι, είδα μία συνοικία γεμάτη με υπεύθυνο κόσμο, με ηθικές αξίες, και γεμάτο πίστη στον Θεό.

Και έτσι έχω ζήσει 25 χρόνια, τα πιο θαυμάσια της ιεροσύνης μου.

Ακριβώς την στιγμή που τελείωσε τον λόγο του έφθασε ο βουλευτής, προς τον οποίο και έδωσε το βήμα για την ομιλία.

Φυσικά και ζήτησε συγνώμη ο βουλευτής επειδή καθυστέρησε και άρχισε να ομιλεί, λέγοντας:

- Ποτέ δεν θα λησμονήσω την πρώτη ημέρα που έφθασε ο αγιότατος πατέρας στην εκκλησιαστική συνοικία μας, και αυτό διότι έτυχα της τιμής να εξομολογηθώ πρώτος σε αυτόν.......'

Και κλείνω με δυο χαρακτηριστικά σκιτσάκια.

 

Να είστε καλά φίλοι μου! θα περάσει κι αυτό που γράφουν και στις νταλίκες.  Λ.Γ.Τ.

ΕΚΛΟΓΕΣ! Αν ανήκετε σ' αυτά τα ορφανά που δεν ξέρουν που να ρίξουν την πολύτιμη (λέμε τώρα) ψήφο τους, αν νομίζετε οτι όλα τα κόματα είναι "μια από τα ίδια" με μικρές παραλαγές και τέλος αν θέλετε να απολαύσετε ένα αιρετικό άρθρο με σπιρτόζο χιούμορ ανοίξτε αυτό. Αν μη τι άλλο θα το διασκεδάσετε. (του Peslac από το fridge.gr)